دکتر عباس پوستی، متولد اول اردیبهشت ماه سال ۱۳۱۴ در شهر مقدس قم، تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاه خود به پایان رساند و در سال ۱۳۳۵ وارد دانشکده پزشکی دانشگاه تهران شد. ایشان دوران تحصیل خود را با اساتید برجسته‌ای چون پروفسور عدل، دکتر قریب بنیان‌گذار طب اطفال ایران، دکتر آذر و دکتر آهی گذراند و در سال ۱۳۴۱ فارغ‌التحصیل گردید. دکتر پوستی به دلیل علاقه وافری که به کارهای تحقیقاتی داشت، رشته فارماکولوژی را برگزید و در سال ۱۳۴۴ به عنوان استادیار رسمی دانشکده پزشکی مشغول به کار شد و پس از طی مراحل علمی، در سال ۱۳۴۸ به مرتبه دانشیاری و در سال ۱۳۵۳ به مرتبه استادی نائل آمد.

دکتر پوستی در طول دوران فعالیت علمی خود، دستاوردهای پژوهشی ارزشمندی را به جامعه علمی کشور و جهان ارائه نمود. ایشان حدود ۱۲۰ مقاله علمی به زبان فارسی و مقالات متعددی به زبان‌های انگلیسی و فرانسه در مجلات معتبر بین‌المللی منتشر کرد. از جمله آثار برجسته ایشان می‌توان به تألیف و ترجمه دو جلد کتاب فارماکولوژی پرستاری و دندانپزشکی اشاره کرد که چندین بار تجدید چاپ شده‌اند. یکی از مقالات تحقیقی ایشان در مجله معتبر Emory pharmacology به چاپ رسید و در کنگره فارماکولوژی سانفرانسیسکو معرفی شد؛ به گونه‌ای که ایشان به عنوان رئیس یکی از جلسات سخنرانی مهم قلب و عروق در آن کنگره انتخاب گردید. این استاد فرزانه در طول حیات علمی خود، برنده جایزه سال تحقیقات در ایران شد و جوایزی را از وزیر وقت دریافت کرد. همچنین موفق به دریافت ۱۵ لوح تقدیر به مناسبت سخنرانی‌های مختلف و عنوان پزشک نمونه در دو سال متوالی از سوی نظام پزشکی گردید. در پنجمین همایش تقدیر از استادان پیشکسوت دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال ۱۳۹۷، لوح تقدیر استاد پیشکسوت به ایشان اهدا شد.

دکتر پوستی با بهره‌گیری از بورس‌های معتبر علمی، دوره‌های تحقیقاتی متعددی را در خارج از کشور گذراند. در سال‌های ۱۳۴۷ تا ۱۳۴۸ با استفاده از بورس فرهنگی بین ایران و بلژیک، به دانشگاه لون رفت و تحت نظر پروفسور گودفرن به مدت بیش از یک سال به کارهای تحقیقاتی پرداخت که نتیجه آن در مجله معتبری به چاپ رسید. در سال ۱۳۵۵ نیز با اخذ بورس فولبرایت، راهی دانشگاه میامی آمریکا شد و تحت نظر پروفسور سومانی به تحقیقات در زمینه قلب و عروق مشغول گردید.

ایشان در طول خدمت خود، مسئولیت‌های علمی و اجرایی متعددی را عهده‌دار بود. از جمله:

 دبیری و عضویت در هیئت ممتحنه و ارزشیابی رشته فارماکولوژی از سال ۱۳۶۷، دبیری شورای آموزش علوم پایه پزشکی در سال‌های ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۲

 عضویت در انجمن بین‌المللی تحقیقات قلب آمریکا، ریاست انجمن فیزیولوژی و فارماکولوژی ایران

عضویت در انجمن سم‌شناسی ایران و انجمن مسمومیت ایران، عضویت در هیئت تحریریه مجله علمی نظام پزشکی از ابتدا تاکنون و نیز عضویت در هیئت تحریریه ماهنامه دارویی رازی 

دکتر پوستی علاوه بر تدریس در دانشگاه علوم پزشکی تهران و دانشکده‌های پزشکی، داروسازی، دندانپزشکی، پرستاری و مامایی این دانشگاه، در دانشکده‌های پزشکی کرمانشاه، یزد، همدان، زاهدان، قم و ارومیه نیز به تدریس فارماکولوژی پرداخت و در برخی موارد، گروه‌های فارماکولوژی این دانشگاه‌ها را از ابتدا تأسیس نمود.

 ایشان در خرداد ماه سال ۱۳۸۴، پس از ۴۳ سال خدمت صادقانه در دانشگاه علوم پزشکی تهران، به افتخار بازنشستگی نائل آمد، اما همچنان به تدریس دانشجویان دوره تخصصی ادامه داد.

ویژگی برجسته دکتر پوستی، رویکرد اخلاقی و علمی ایشان در تدریس بود. همواره پیش از ورود به کلاس، آخرین اطلاعات علمی را در جدیدترین منابع مطالعه می‌کرد و با صداقتی مثال‌زدنی، اگر پاسخی را نمی‌دانست، با صراحت اعلام می‌کرد و از دانشجو می‌خواست تا با هم به جستجوی پاسخ بپردازند. اتاق ایشان همواره به روی دانشجویان باز بود و با خوشرویی به سوالات آنان پاسخ می‌گفت. دکتر پوستی از جمله اساتیدی بود که پس از کسب مدارج عالی علمی در خارج از کشور، به ایران بازگشت و با عشق به خدمت به میهن خود ادامه داد و همواره بر لزوم ماندگاری نخبگان در کشور تأکید داشت.

جامعه دانشگاهی ایران، به ویژه دانشگاه علوم پزشکی تهران و خانواده بزرگ فارماکولوژی کشور، فقدان این استاد گرانقدر را به خانواده محترم ایشان، شاگردان و همکارانشان و تمامی جامعه علمی کشور تسلیت عرض نموده و از درگاه خداوند متعال برای آن مرحوم رحمت و غفران واسعه و برای بازماندگان صبر و اجر مسئلت می‌نماید. روحش شاد، یادش گرامی و راهش پررهرو باد.

روابط عمومی دفتر ارتباط با دانش‌آموختگان

دانشگاه علوم پزشکی تهران

اسفند ماه ۱۴۰۴