به گزارش روابط عمومی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران، در سومین نشست از سلسله جلسات «در سایه‌سار اندیشه‌های استاد» که به پاسداشت مقام علمی و اخلاقی دکتر کاظم محمد، استاد برجسته گروه آمار زیستی اختصاص داشت،دکتر کشاورز، استاد پیشکسوت گروه انگل شناسی پزشکی و از همکاران دیرین دکتر محمد که خود را از نزدیکان و دوستان قدیمی ایشان معرفی کرد، ضمن تبریک به دانشکده بهداشت و تقدیر از برگزارکنندگان این مراسم، به بیان خاطرات و نکاتی از شخصیت و خدمات علمی دکتر محمد پرداخت.

وی با اشاره به سابقه همکاری بیش از ۳۷ ساله خود با دکتر محمد گفت: «ایشان واقعاً استاد برجسته این رشته هستند و در عین جدیت علمی، تواضع و رأفت کم‌نظیری دارند. دوستی با ایشان برای من بسیار ارزشمند است و از نزدیک این صفات را در ایشان احساس کرده‌ام. از نظر علمی، دکتر محمد مرجعیت و الگویی بی‌بدیل برای همه ماست.»

این استاد پیشکسوت به نکته مهمی درباره نقش بنیانگذارانه دکتر محمد در رشته آمار حیاتی اشاره کرد و افزود: «رشته آمار حیاتی را دکتر محمد بنیان‌گذاری کردند. من در دوران مسئولیتم در وزارتخانه، شاهد کمترین اعزام دانشجو به خارج از کشور در این رشته بودم، مگر در مواردی که خود ایشان یا دکتر ملک افضلی تشخیص می‌دادند که فردی برای تکمیل تخصص نیاز به تحصیل در خارج دارد. تمام فارغ‌التحصیلان این رشته در دانشگاه‌های مختلف کشور، اکنون خود به عنوان استادان برجسته مشغول به تدریس و تحقیق هستند.»

دکتر کشاورز در ادامه به خاطره‌ای از همکاری نزدیک با دکتر محمد در دبیرخانه علوم پایه اشاره کرد و گفت: «مدتی به عنوان دبیر علوم پایه مسئولیت هماهنگی و تکثیر سوالات امتحانی را بر عهده داشتم. روز پنج‌شنبه‌ای دکتر محمد برای جمع‌بندی سوالات رشته آمار تشریف آورده بودند. گفتم می‌توانم چند کمک‌حاضر کنم، اما ایشان ترجیح دادند تا آخر شب به تنهایی بنشینند و همه سوالات را با دقت بررسی کنند. باورکردنی نبود، اما از ساعت ده صبح تا پاسی از شب، ایشان با حوصله تمام سوالات را وارسی کردند تا کوچکترین ایرادی باقی نماند. این دقت و مسئولیت‌پذیری برای من همیشه خاطره‌انگیز بود و از آن پس احساس دوستی عمیق‌تری با ایشان پیدا کردم.»

این همکار دیرین دکتر محمد به ویژگی نظم کم‌نظیر ایشان نیز اشاره کرد و افزود: « ایشان همچنان اگر جلسه‌ای داشته باشیم، دقیقاً اول وقت تشریف می‌آورند. حدود دوازده سال است که ایشان عضو شورای پژوهشی مرکز تحقیقات ما هستند و تقریباً ساعت حضورشان هماهنگ و دقیق است، تا پایان جلسه می‌مانند و نظرات مفیدی ارائه می‌دهند.»

وی در پایان ضمن ابراز خرسندی از دوستی با دکتر محمد، برای ایشان آرزوی سلامتی کرد و گفت: «به دوستی با ایشان افتخار می‌کنم. دکتر محمد برای دانشکده بهداشت، برای کشور و در سطح بین‌المللی چهره‌ای شناخته‌شده هستند. از دکتر ملک افضلی نیز که همواره یار و همراه ایشان بوده‌اند، سپاسگزارم و برای هر دو استاد آرزوی سلامتی و طول عمر دارم.»