دکتر داریوش فرهود در مراسم روز استاد: کار معلم درس دادن نیست، ایجاد سوال و انتقال رفتار است

در این نشست صمیمانه که با حضور استادان برجسته‌ای چون  دکتر سید منصور گتمیری (رئیس دفتر ارتباط با دانش‌آموختگان و استاد دپارتمان نفرولوژی)، دکتر یحیی دولتی (استاد پیشکسوت دپارتمان درماتولوژی)، دکتر داریوش فرهود (استاد دپارتمان ژنتیک)، دکتر الهه ملکان راد (استاد دپارتمان قلب)، دکتر علی یعقوبی نوتاش (استاد پیشکسوت دپارتمان جراحی)، دکتر جواد رفیع‌نژاد (رئیس دانشکده بهداشت)، دکتر محمدرضا پورمند (استاد دانشکده بهداشت)، دکتر نورالدین نخستین انصاری (استاد دپارتمان توانبخشی) و جمعی دیگر از اساتید و کارشناسان برگزار شد، دکتر داریوش فرهود به بیان دیدگاه‌های خود درباره فلسفه معلمی پرداخت.

دکتر فرهود سخنان خود با اشاره به تواضع علمی آغاز کرد و گفت:
«بنده خود را خدمتگزار میهن می‌دانم. علم من قطره‌ای است در دریای بیکران دانش. در برابر این رشد سریع که روزانه هزاران مقاله جدید در رشته من چاپ می‌شود، علم من هر روز نحیف‌تر و من نادان‌تر می‌شوم.»

وی با تأکید بر اینکه کار اصلی یک معلم، درس دادن نیست، افزود:
«درس در کتاب‌ها و اینترنت وجود دارد. دانشجو می‌تواند پانصد برابر آنچه من می‌دانم را خود پیدا کند. آنچه از معلم می‌ماند، رفتار اوست؛ طرز صحبت کردن، نگاه کردن، نحوه ارتباط با دانش‌آموخته. معلم باید حکمتی داشته باشد که شاگرد، راه او را برود.»

این استاد پیشکسوت با اشاره به خاطرات دوران تحصیل، از ماندگاری تنها دو معلم از میان سی معلم در ذهن دانشجویان سخن گفت و آن را ناشی از «ضریب اثرگذاری» و خصوصیات اخلاقی معلمان دانست.

دکتر فرهود در ادامه با تأکید بر نقش پرسشگری در یادگیری، سه نکته کلیدی را که همواره در کلاس‌های خود مطرح می‌کند، یادآور شد:
«اول اینکه بزرگ‌ترین هنر من این است که در شما سوال ایجاد کنم، نه این که به سوالات پاسخ دهم. دوم اینکه نیوتن، داروین و انیشتین تنها به این دلیل ماندگار شدند که پرسشگر بودند؛ هیچ سوالی احمقانه نیست، پاسخ‌ها هستند که گاهی احمقانه‌اند. سوم اینکه تنها بیست تا سی درصد دانسته‌های من از دانشگاه است و بقیه حاصل سوال‌هایی است که برای خود و دیگران طرح کرده‌ام.»

وی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به آیات الرحمن و الرحیم، از اساتید خواست به جای حفظ کل قرآن، این دو صفت الهی را در وجود خود جاری سازند و مهربانی و بخشندگی را گسترش دهند.

دکتر فرهود معلمی را «شغل انبیا» خواند و تصریح کرد:
«در هنگان نسخه نویسی میگوییم هوو الشافی، پزشک دست خداوند است. اگر کسی نمی‌تواند این مسئولیت را بپذیرد، باید اعلام کند که توان آن را ندارد. من با همه دانشجویان و بیمارانم چنان رفتار می‌کنم که گویی پسر یا دختر خودم هستند.»

این استاد برجسته در پایان با اشاره به کتاب تازه منتشر شده خود «بیگ بنگ جهان آفرینش از کی شروع شد؟» و نیز یادآوری خاطره‌ای از استاد فقید احمد بیرشک درباره تبدیل تقویم قمری به خورشیدی، بر ضرورت پرسشگری و به‌روزرسانی مداوم دانش تأکید کرد و گفت:
«جهان، مجموعه‌ای از پرسش‌هاست. معلم باید بتواند این حس را در دانشجوی خود برانگیزد.»

در پایان این مراسم، از مقام علمی و اخلاقی اساتید حاضر با اهدای لوح‌ها و هدایایی تجلیل به عمل آمد.