دکتر گتمیری: از «طب» تا «شفا» فاصلهای سترگ است
دکتر سیدمنصور گتمیری، رئیس دفتر ارتباط با دانشآموختگان دانشگاه علوم پزشکی تهران، در آیین گرامیداشت اساتید پیشکسوت مجتمع بیمارستانی امام خمینی(ره) با تأکید بر میراث علمی و انسانی ابنسینا، گفت: پزشک امروز در کنار درمان بیماری، باید انسان و رنجهای او را نیز ببیند؛ چراکه از «طب» تا «شفا» فاصلهای سترگ وجود دارد.
به گزارش روابط عمومی دفتر ارتباط با دانش آموختگان دانشگاه علوم پزشکی تهران، آیین گرامیداشت اساتید پیشکسوت مجتمع بیمارستانی امام خمینی(ره)، همزمان با روز پزشک و زادروز شیخالرئیس ابوعلی سینا، با حضور دکتر سیدرضا رئیسکرمی، رئیس دانشگاه علوم پزشکی تهران، دکتر علیرضا استقامتی رییس دانشکده پزشکی، دکتر سیدمنصور گتمیری، رئیس دفتر ارتباط با دانشآموختگان دانشگاه علوم پزشکی تهران، دکتر عبدالرحمن رستمیان، رئیس دفتر مجتمع بیمارستانی امام خمینی(ره)،جمعی از پزشکان و اساتید پیشکسوت، اعضای هیئت علمی، همکاران و دانشجویان این مجتمع در سالن اجتماعات مهدی کلینیک برگزار شد.
دکتر گتمیری در این مراسم، سخنان خود را با تبریک روز پزشک و زادروز ابنسینا آغاز کرد و با اشاره به جایگاه کمنظیر شیخالرئیس در تاریخ علم، گفت: پزشکان بهویژه پزشکان جوان امروز با یک پارادوکس مواجهاند؛ از یک سو با شخصیتی تراز اول در تاریخ علم مواجه هستند که در حوزههای مختلفی همچون پزشکی، فلسفه، منطق، ریاضیات، موسیقی، عرفان و ادبیات سرآمد بوده و از سوی دیگر، این پرسش برای آنان مطرح است که تا چه اندازه توانستهاند میراث ابنسینا را در زندگی حرفهای و انسانی خود ادامه دهند.
وی با اشاره به شعر معروف ابنسینا درباره عشق و ارادت به حضرت علی(ع)، اظهار کرد: ابنسینا تنها یک پزشک نبود، بلکه شخصیتی چندوجهی بود که علم را در پیوند با فهم انسان و شیوه درست زیستن دنبال میکرد.
دکتر گتمیری با بیان اینکه ابنسینا بیش از ۴۰۰ کتاب و رساله از خود به جای گذاشته است، افزود: دو اثر برجسته او، «قانون» در طب و «شفا» در فلسفه است و این نامگذاری در ظاهر متناقض، به روشنی نشان میدهد که از «طب» تا «شفا» فاصلهای سترگ وجود دارد.
رئیس دفتر ارتباط با دانشآموختگان دانشگاه علوم پزشکی تهران ادامه داد: بوعلی بیماری را درمان میکرد، اما شفا در نگاه او مفهومی گستردهتر داشت؛ چراکه آگاه بود گاهی بیماری درمانپذیر است، اما بیمار همچنان رنج میبرد.
وی با اشاره به پیشرفتهای شگفتانگیز پزشکی در جهان امروز، گفت: امروز ژنوم کامل انسان را میشناسیم، از تصویربرداریهای پیشرفته، هوش مصنوعی، جراحی رباتیک و داروهای هدفمند بهره میبریم و با سرعتی چشمگیر مرزهای دانش را درمینوردیم، اما با وجود همه این پیشرفتها، یک پرسش قدیمی همچنان پابرجاست: بیماری که روبهروی ما نشسته، دقیقاً کیست و راه اعتلای او چیست؟
دکتر گتمیری ادامه داد: امآرآی، سیتیاسکن و آزمایش خون نمیتوانند بهتنهایی به این پرسش پاسخ دهند. این ابزارها به ما میگویند در بدن انسان چه میگذرد، اما لزوماً نمیگویند در زندگی او چه میگذرد.
وی با اشاره به ویژگیهای شخصیتی ابنسینا، از دانش، کنجکاوی، دقت، تفکر نقاد، توانایی استدلال، جستوجوی راه، شفقت و نگاه انسانی بهعنوان بخشی از میراث بوعلی یاد کرد و پرسید: ما از این نگاه جامع چه چیزی به ارث بردهایم و اساساً طبیب امروز خود در جایگاهی هست که چنین نگاهی به انسان و انسانیت داشته باشد؟
رئیس دفتر ارتباط با دانشآموختگان دانشگاه علوم پزشکی تهران در ادامه با طرح پرسشهایی درباره وضعیت اجتماعی و معیشتی جامعه پزشکی، اظهار کرد: اگر ابنسینا امروز از ما درباره نقش طبیب ایرانی در نیل انسان به سعادت و بالندگی بپرسد، چه پاسخی خواهیم داد؟ آیا طبیب ایرانی، بهویژه خارج از دهکهای برخوردار، خود توانسته است از پیچوخم زندگی سخت و رنجآور به آرامش برسد؟
وی با بیان اینکه طبیب امروز خود درگیر دردهایی استخوانسوز است، افزود: درمانگری که باید درمانگر رنجهای جامعه باشد، خود نیازمند آن است که از این رنجها رهایی یابد.
دکتر گتمیری با اشاره به دشواریهای زندگی برخی پزشکان و جوانان این حرفه، ادامه داد: اگر ابنسینا امروز در میان ما بود، از درمانگران جامعه میپرسید چه بر سر شما آمده است که گاه جوانی از شما به زندگی گرانبهای خود پایان میدهد و چرا بسیاری از شما، به جای دستگیری از نیازمندان، خود در ردیف نیازمندان قرار گرفتهاید؟
وی تصریح کرد: این پرسش جدی وجود دارد که آیا این وضعیت حاصل تصمیم و عملکرد خود ماست یا اینکه ساختارها و مدیران، جامعه پزشکی را از جایگاه نجاتدهندگان به جایگاه درماندگان فروکاستهاند.
دکتر گتمیری در بخش پایانی سخنان خود با اشاره به مسئولیت مدیران و سیاستگذاران در قبال جامعه پزشکی گفت: اگر بر سرنوشت جامعه و مردم بیم دارید، با اطبای خود چنین نکنید. خادمان صالح جامعه باید با گوهر بینیازی و عزت حمایت شوند.
نظر دهید